🏛️ 24 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 38/25 rozstrzygnął istotne zagadnienia dotyczące zarzutu potrącenia w sporach z syndykiem, na tle sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości Getin Noble Bank S.A., w której pytania prawne przedstawił Sąd Apelacyjny w Warszawie.
1️⃣ Pierwsze zagadnienie dotyczyło relacji art. 203(1) § 2 k.p.c. oraz art. 96 pr.u. SN potwierdził, że zachowanie terminu z art. 96 pr.u. jest warunkiem koniecznym skutecznego potrącenia wobec upadłego jako uprzywilejowanej formy zaspokojenia wierzytelności. Jednocześnie dla podniesienia procesowego zarzutu potrącenia niezbędne jest spełnienie wymogów z art. 203(1) § 2 k.p.c. Stanowisko to wpisuje się w utrwaloną linię doktryny i orzecznictwa oraz odpowiada praktyce polegającej na uprzednim złożeniu oświadczenia o potrąceniu syndykowi i powołaniu go w zgłoszeniu wierzytelności, a następnie w procesie.
2️⃣ Drugie zagadnienie dotyczyło momentu skuteczności potrącenia oraz wpływu zgłoszenia wierzytelności na tok postępowania cywilnego. SN wskazał, że w razie spełnienia formalnych przesłanek potrącenia sąd powinien zawiesić postępowanie do czasu rozpoznania zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.
👉 Uchwała porządkuje zasady zgłaszania potrącenia, ale rodzi ryzyko nadinterpretacji roli syndyka w ocenie jego skuteczności. W praktyce może to prowadzić do dalszego wydłużenia postępowań – zwłaszcza przy odległych terminach sporządzania i zatwierdzania list wierzytelności – co realnie przełoży się na wieloletnie oczekiwanie na prawomocne rozstrzygnięcia.
