Ustawa frankowa uchwalona przez Sejm - komentarz mec. Tomasza Koniecznego dla Dziennik Gazeta Prawna
W dniu 29 maja br. Sejm uchwalił tzw. ustawę frankową, która w założeniu ma przyspieszyć rozpoznawanie spraw sądowych dotyczących kredytów indeksowanych lub denominowanych w CHF. Ustawa trafi teraz do Senatu.
Paradoksalnie najważniejsze okazuje się to, co się w tej ustawie nie znajdzie, a nie to, jakie rozwiązania ona przewiduje. Pod naciskiem środowiska konsumenckiego na ostatniej prostej (tj. w trzecim czytaniu projektu ustawy) zrezygnowano z rozwiązań, które miały dawać bankom możliwość dokonywania potrąceń aż do zakończenia postępowania I instancji, a pierwotnych założeniach - także w postępowaniu apelacyjnym.
Co ma się zmienić:
- z chwilą doręczenia bankowi odpisu pozwu o ustalenie nieważności umowy kredytu automatycznemu zawieszeniu ma ulegać dalsza spłata kredytu, co odciąży sądy od konieczności wydawania postanowień w tej materii oraz rozpoznawania zażaleń;
- bank będzie mógł wnieść pozew wzajemny o zwrot kapitału kredytu aż do zamknięcia rozprawy w I instancji (dziś musi to zrobić od razu w odpowiedzi na pozew), co ma ograniczyć liczbę nowych postępowań;
- sędziowie zyskają dodatkowe ułatwienia proceduralne w zakresie rozpraw zdalnych, przesłuchań pisemnych, wyroków wydawanych na posiedzeniach niejawnych czy składów jednoosobowych w II instancji
Ustawa jest jednak przynajmniej o 5-7 lat spóźniona i zdaniem mec. Koniecznego nie przyniesie spodziewanych rezultatów w postaci istotnego ograniczenia liczby nowych pozwów (ilości te i tak są obecnie już znacznie mniejsze) czy przyspieszenia postępowań. Pewne rozwiązania (dotyczące pozwów wzajemnych) mogą natomiast skomplikować i tym samym wydłużyć obecne procesy, a zatem przynieść skutki przeciwne od zamierzonych.