🎉 Z satysfakcją informujemy, iż w dniu 13 października 2025 r. doręczono nam wyrok Sądu Najwyższego (sygn. II CSKP 84/23) oddalający skargę kasacyjną wniesioną przez bank w sprawie prowadzonej przez naszą Kancelarię dotyczącej umowy kredytu denominowanego kursem franka szwajcarskiego (CHF) spłacanego od początku bezpośrednio w walucie obcej, tj. we franku szwajcarskim.
👉 Sprawa dotyczyła umowy kredytu zawartej z Fortis Bank Polska S.A. (obecnie BNP Paribas Bank Polska S.A.), która stanowiła rodzaj kredytu denominowanego, gdzie kwota kredytu została wskazana we franku szwajcarskim, a uruchomiona jako równowartość w złotych polskich, natomiast spłaty od początku miały być i faktycznie były dokonywane bezpośrednio we franku szwajcarskim. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że taki sposób realizacji nie zmienia kwalifikacji umowy jako umowy kredytu denominowanego, zawierającej niedozwolone postanowienia umowne.
⚖️ W zapadłym orzeczeniu Sąd Najwyższy wyraził pogląd potwierdzający dotychczasowy dorobek orzeczniczy wskazując, że oceny abuzywności postanowień umownych dokonuje się na moment zawarcia umowy, a nie przez pryzmat jej późniejszego wykonywania. Tym samym, sposób realizacji umowy przez strony – w szczególności spłacanie kredytu w walucie obcej – nie ma wpływu na ocenę abuzywności klauzul waloryzacyjnych.
🫵 Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał również, że nie jest dopuszczalne modyfikowanie lub uzupełnianie nieuczciwych postanowień umowy w celu jej utrzymania w mocy. W konsekwencji stwierdzenie abuzywności klauzul denominacyjnych prowadzi do trwałej bezskuteczności całego stosunku prawnego.
📍 Na szczególne podkreślenie w kontekście burzy medialnej jaką wywołał wyrok TSUE z dnia 19 czerwca 2025 r. w sprawie Lubreczlik (C-396/24) oraz interpretacji jego skutków przez pełnomocników banków, zasługuje fakt, iż Sąd Najwyższy opowiedział się za tzw. teorią dwóch kondykcji, zgodnie z którą każda ze stron nieważnej umowy może dochodzić zwrotu własnego świadczenia niezależnie od roszczenia strony przeciwnej.
Wyrok ten ma istotne znaczenie nie tylko dla naszych Klientów reprezentowanych w tej konkretnej sprawie, lecz również dla dalszego kształtowania się praktyki orzeczniczej w sprawach kredytów Fortis Bank Polska S.A., bowiem w dalszym ciągu zdarzają się wyroki oddalające powództwa kredytobiorców uznające ten konkretny wariant umowy za kredyt dewizowy (czystowalutowy), a nie kredyt denominowany (waloryzowany). Co więcej wyrok ten utwierdza przekonanie o błędnej interpretacji skutków wyroku w sprawie Lubreczlik przez stronę bankową, bowiem Sąd Najwyższy opowiedział się za stosowaniem utrwalonej w orzecznictwie teorii dwóch kondykcji, a nie forsowanej przez lobby bankowe teorii salda.
